وزتى ..

مش محضرة كلام بالظبط اقوله ..اصل هى فى بالى 24 ساعة فى الدقيقة والثانية واللحظة .. فى كل دقة لقلبى بيحبها اكتر من الاول

بحب الكلام معاها وبضايق لما يخلص .. بحب ابقى جمبها حتى فى السكات .. عايزة اعملها اى حاجة وكل حاجة عشان بس اشوفها 

مبسوطة .. بتضيق الدنيا بيا اوى لما اشوفها مضايقة او مزاجها مش مظبوط .. يااااه ببقى خلاص هانفجر بقول طب اعمل ايه يارب 

بدعى ليها قبل ما بدعى لنفسى .. بحب ضحكتها جدا وبحبها لما بتقعد تقولى يالى تنشكى كدة وتمرمطنى براحتها .. وبحب حنيتها 

اللى محستهاش من حد قدها واهتمامها بيا اللى بيبقى عندى بالدنيا .. لما بيعدى يوم او كام ساعة مش بنتكلم او بغيب فترة 

ده سبب كافى انه يكون اكتئاب ليا .. محستش لحظة ان حبى ليها ده مبالغ او بكاشة زى ما بتقولى دايما كدة 

عشان انا فعلا بحس ده دايما .. انا جوايا حاجات كتير ليها .. انا بقيت حد تانى بسببها .. حد طلع من يأسه وتفكيره اتنور

حد بقى ليه دماغه وشخصيته وفهم حاجات كتير كان لايمكن يفهمها الا هى فهمتهاله .. حد كان مدفون وهى مدت ايديها ليه 

طب اقول ايه ؟ .. اقول بعشقها ورحى ليها ولا مقدرش اعيش من غيرها ولا مستحملش بعدها ولا بتوحشنى وانا معاها حتى ..

اللى هاقوله مش مكفى او مش لاقيه تعبير كفاية .. كتبت كتير عنك بكل لغات العشق محتفظة بيها فى ورق وف قلبى 

اللى قلته فى حقك لسه ناقصه كلام .. الخلاصة انى مش لاقية كلام .. بحبك :)